با شبکه Erc20 و‌ توکن های آن بیشتر آشنا شوید!!!


در آغاز شروع به کار بلاکچین هر پروژه جدید برای شروع فعالیت خود ملزم به استفاده از یک بلاکچین منحصر به فرد برای خود بودند که کار بسیار مشکلی بود. 

 وقتی که بلاکچین اتریوم به وجود آمد ویژگی بسیار منحصر به فردی داشت که سبب شد بسیاری را طرفدار خود کند.. نوع بلاکچین اتریوم به گونه‌ای بود که هر پروژه‌ای می‌توانست از آن استفاده کند و توکن خود را به وجود بیاورد بدون اینکه بلاکچین خاص خود را بنویسد. بدین منظور شرکت های ایجاد کننده پروژه باید از استانداردهای ERC_20 پیروی می‌کردند.

استاندارد ERC_20 قوانینی است که اتریوم برای پروژه هایی که می‌خواهند از بلاکچین آن استفاده کنند وضع کرده. بعد از پذیرش این استانداردها پروژه می‌تواند توکن خود را ایجاد نماید. 

پروژه های بسیار زیادی توکن خود را روی بلاکچین اتریوم ایجاد کردند و همزمان با این اتفاق یا شبکه بلاکچین خود را ایجاد نموده اند یا از این فرصت استفاده کردند و جذب سرمایه نمودند مانند Tron،  EOS، VeChain و … که هم اکنون بلاکچین اختصاصی خود را دارند.

و باید این را هم اضافه کرد که توکن‌هایی که ERC_20 را می‌پذیرند روی تمامی کیف پول های اتریوم می‌توانند ذخیره بشوند.

 معایب توکن های ERC_20 :

1. توان عملیاتی پایین :

وقتی ازدحام در شبکه اتریوم بالا می‌رود، تراکنش‌ها کند شده و فی آنها بالا می‌رود.

۲. اتریوم:

وقتی شما یک ارز که بر روی شبکه اتریوم وجود دارد را به کیف پول انتقال می دهید (و بالعکس) ارز دیجیتال خود شبکه اتریوم را به عنوان کارمزد باید بپردازید. 

مزایا :

۱. توکن‌های ایجاد شده بر بلاکچین قابل تعویض با یکدیگر هستند.

۲. نیازی به ساختن شبکه بلاکچین نیست.

تفاوت توکن‌های ERC_20 با کوین‌ها این است که کوین به ارزدیجیتال‌هایی اطلاق می‌شود که بلاکچین خاص خود را دارد مثلاً بیت‌کوین و اتریوم یک کوین به حساب می‌آیند. اما توکن، ارزدیجیتال‌هایی هستند که بلاکچین خاص خود را ندارند مانند LINK, Aave, DAI وغیره.

 برای اطلاع از  اینکه ارز دیجیتال مد نظر شما کوین است یا توکن می‌توانید نام ارز را در وبسایت معتبر coinmarketcap جستجو کنید.

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید